‏نمایش پست‌ها با برچسب شعبان طاوسی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب شعبان طاوسی. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۴ آذر ۱۴, شنبه

خودهیپنوتیزم، استاد کابوک _ قسمت هفتم و آخر(روش صوفیان و دراویش ایرانی)


روشی برای کسب سکوت درون

خود هیپنوتیزم به روش صوفیان(دراویش ایرانی):
در اینجا به چند روش خودهیپنوتیزم که دراویش ایرانی برای رفتن به حالت خلسه استفاده می کنند، اشاره خواهیم کرد.

روش اول:
ابتدا چهارزانو یا دوزانو بنشینید. سر خود را آرام به جلو و عقب ببرید. در هنگام جلو بردن سر، نفس را از دهان بیرون داده و در ذهن کلمه "هو" را بگویید و در هنگام عقب بردن سر، نفس را از طریق بینی داخل برده و کلمه "حق" را در ذهن ادا کنید. جلو و عقب بردن سر را می توانید به تدریج سریعتر کنید. در این روش شما مجبورید سه کار را به طور همزمان انجام دهید(حرکت سر، تنفس و ذکر) و ذهن دیگر قادر نخواهد بود که به چیز دیگری فکر کند و حالت تمرکز بوجود می آید. پس از 20 تا 50 دقیقه شما خودهیپنوتیزم می شوید.

روش دوم:
همانند روش اول می باشد با این تفاوت که سر به چپ و راست حرکت می کند و عمل دم و بازدم فقط از طریق بینی انجام می شود. کلمات "هو" و "حق" نیز مانند روش اول همزمان با حرکت سر و تنفس انجام می شود(در ذهن).

روش سوم:
شما می توانید سر خود را به میل خود و طوری که گیج برود بچرخانید و شاید سر و تمام بدن حالت دورانی پیدا کند که برای تمرکز فکر بسیار مناسب و جالب است. یعنی شما دقیقا فکر خود را متوجه حالت ایجاد شده از چرخش سر می نمایید و به هیچ چیز فکر نمی کنید. بعد از 5 یا 10 دقیقه توقف کنید و در خود فرو روید و مجددا پس از حدود 10 دقیقه کمتر یا بیشتر، مجددا چرخش سر را شروع کنید. بعد از سه تا پنج بار تکرار این حرکت(چرخش سر و توقف)، به پشت دراز بکشید و دقیقا در خود فرو روید، یعنی به حالت گیجی و دوران تمام بدن فکر کنید. اگر ملاحظه کردید که قادر هستید به حالت خاص دوران سر و بدن فکر کنید و افکار دیگری وارد مغز شما نشود باید مطمئن شوید که تا درجه معینی هیپنوتیزم شده اید. برای عمیق تر شدن هیپنوتیزم باید این تمرین را هر روزه و به مدت چند ماه انجام دهید. بهترین موقع برای انجام تمرین، شب هنگام خوابیدن است، البته دو یا سه ساعت بعد از غذا وقتی به رختخواب می روید می توانید در روی تشک بنشینید و حرکت چرخش سر را انجام دهید.

روش چهارم:
شما چرخش سر را به حالت خوابیده هم می توانید انجام دهید. به پشت بخوابید، حالا پشت سر شما روی زمین است و در این حالت سر را به چپ و راست بچرخانید. دستهای شما از طرفین آویزان است. پشت دستها چسبیده به زمین و کف دستها به طرف سقف اتاق است. در این حالت هم می توانید چند بار و هر بار به مدت در حدود 10 دقیقه سر را بچرخانید و سپس متوقف شوید.

بهتر است تمرین های بالا را در محلی ساکت و بدون سر و صدا انجام دهید ولی چنانچه این امر ممکن نبود باز هم تمرین را انجام دهید. بعد از هیپنوتیزم شدن و تکرار تلقیناتی(حداقل 10 بار) که مدنظرتان است، به خود تلقین کنید که من پس از چند دقیقه به حالت عادی باز خواهم گشت، قلبم منظم می زند، دست ها و پاهایم حالت عادی دارند، پس از بیداری حالم کاملا عادی و طبیعی خواهد بود و سردرد نخواهم داشت، سرد یا گرمم نخواهد شد، شاد، سرحال و بانشاط خواهم بود و خستگی روزانه ام دفع شده است.

منابع: کتاب های "روانشناسی هیپنوتیزم" و "خودهیپنوتیزم" اثر استاد کابوک(شعبان طاوسی)

۱۳۹۴ آذر ۱۲, پنجشنبه

خودهیپنوتیزم، استاد کابوک _ قسمت ششم(روش اروپایی-آمریکایی)

روشی برای کسب سکوت درون

خود هیپنوتیزم به روش آمریکایی _ اروپایی:
برای هیپنوتیزم کردن خود ابتدا به پشت دراز کشیده و سپس 10 عمل زیر را به ترتیب انجام دهید:
1-      تنفس پرانا:
به عقیده یوگی ها، پرانا ماده ای در هوا می باشد که جوهر وجود و اساس زندگی می باشد و ابزاری برای تعالی جسمی و روحی می باشد. در این مرحله تمام تمرکز خود را متوجه نفس کشیدن خود می کنیم و تصور می کنیم که پرانا همراه با نفس کشیدن وارد بدنمان می شود و تمام ناراحتی ها و بیماری های ما را جذب می کند و هنگام خارج شدن، همه آنها را با خود می برد. با این کار تنش های درونی ما از بین می روند و تمام اعضای بدن ما ریلکس و وانهاده می شوند.
2-      انجام یک یا چند حرکت از یوگا:
در این خصوص می توانید فقط یک حرکت پاچی ماتان آسانا را انجام دهید. به این ترتیب که نوک انگشتان پا را بگیرید و پس از 40 شماره(ثانیه) به پشت بخوابید. مانند شکل

3-      بلند کردن پای راست، چپ، دستها و سر:
حالا به پشت خوابیده اید، شما باید پای راست خود را بلند کنید. پا کمی افقی است، زانو خم نمی شود، پا زیاد بلند نمی شود، پنجه پا به طرف جلو کشیده می شود. پا اگر زیاد بلند شود و زانو خم شود دیرتر خسته می شوید.
همین کار را با پای چپ و بعد دو دست و بعد با سر نیز انجام دهید و وقتی خستگی زیاد شد، آنها را رها کنید.
4-      چرخش چشم ها:
ابتدا چشم ها را گشاد و باز کنید. حالا مردمک را در داخل کاسه چشم کاملا به چرخش در آورید، به این ترتیب که کره چشم ها را ابتدا کاملا بالا ببرید یعنی کاملا به بالا نگاه کنید سپس به سمت راست ببرید یعنی کاملا به سمت راست نگاه کنید و سپس به طرف پایین مثل اینکه می خواهید به نوک بینی نگاه کنید و سپس به طرف چپ نگاه کنید. به همین ترتیب چشم ها بالا، به راست، پایین، چپ تا 20 مرتبه یعنی هر وقت کره چشم های شما یک دور کامل زد، بشمارید پس از 20 مرتبه که چشم ها را از طرف راست چرخاندید حالا 20 مرتبه هم از طرف چپ بچرخانید یعنی برعکس دفعه قبل، کره چشم بالا به چپ، پایین راست، حالا پس از اینکه چشم ها را 20 مرتبه به راست و 20 مرتبه به چپ چرخاندید چشم ها را ببندید و یک دقیقه بی حرکت خواب آلود بمانید.
5-      تثبیت نگاه:
به خود تلقین کنید : "من چند ثانیه دیگر چشم هایم را باز می کنم به انتهای بینی به فاصله بین دو ابرو خیره می شوم، چشم های من سنگین، خسته، خواب آلود و بسته خواهند شد و من به خواب هیپنوتیزمی عمیقی فرو خواهم رفت". تلقین اگر آهسته و حتی در فکر هم تکرار شود اشکالی ندارد. پس از سه بار تلقین چشم ها را باز می کنید به انتهای بینی به فاصله بین دو ابرو خیره می شوید که این حالت را تثبیت نگاه می گویند. حالا کم کم احساس می کنید که چشم های شما می سوزد، پلک ها خسته می شوند، خواب آلود می شوند و بسته می شوند. ممکن است شما بتوانید چند دقیقه استقامت کنید و پلک نزنید. ممکن است نتوانید پلک نزنید و پلکهای شما به هم بخورند. اشکالی ندارد. پلک بزنید و دوباره به فاصله بین دو ابرو خیره شوید و نگاه خود را تثبیت کنید. ممکن است چشم های شما خسته و بسته شوند ولی خواب آلوده نشوید، اشکالی ندارد، هدف تمرکز فکر است که با خیره شدن به فاصله بین دو ابرو این تمرکز حاصل می شود. آنچه مهم است بی حرکتی بدن و ثابت بدون نگاه و حالت مات زدگی یا بهت زدگی فکری است که باید این حالت را در خود به وجود آورید.
6-      ریلکس یا شل کردن تمام بدن از شست پا تا فرق سر:
حالا بدن شما کاملا بی حرکت است و فکرتان کار می کند. تصور کنید بر روی ناخن شست پای راست شما یک نقطه سیاه به اندازه یک عدس وجود دارد(بهتر است قبلا روی ناخنتان یک نقطه سیاه کشیده باشید). به مدت 3 تا 5 دقیقه و حتی اگر وقت دارید بیشتر، فکر خود را به آن نقطه سیاه متمرکز کنید. پس از چند دقیقه فکر خود را متوجه ماهیچه شست پای راست نمایید و تصور کنید که عضلات آن دارد از هم باز می شود. این تصور را به ترتیب به سایر انگشتان پا، کف پا، پاشنه پا، مچ پا، ساق پا، زانو، ران نیز سرایت دهید. حال به سراغ پای چپ بروید و دقیقا مانند پای راست عمل کنید. بعد همین کار را در مورد ماهیچه های شکم و اعضای داخلی آن انجام دهید و بعد به سراغ قلب، گردن و صورت و سر بروید. چنانچه وقت داشته باشید می توانید یک بار دیگر همه این کارها را از بالا به پایین نیز انجام دهید.
7-      تصور پایین رفتن یا انجام کار روزانه:
به مدت دو تا سه دقیقه بی حرکت و عمیق خواب آلود شوید و بعد به مدت پنج دقیقه خود را در حال پایین رفتن از پله ها یا پله برقی تصور کنید. این تصور هیپنوتیزم شما را عمیق می کند. همچنین آنچه که هیپنوتیزم شما را عمیق و سنگین خواهد کرد، سکون و بی حرکتی است. باید مانند یک جسم بی جان، کاملا بی حرکت باشید و حتی یک موی شما نیز نباید حرکت کند. اگر احساس سبکی و پرواز به شما دست داد، این تصور را تقویت کنید.
8-      تصور پرواز دست راست یا چپ:
در این مرحله تمام توجه و تمرکز شما متوجه دست راست یا چپ تان خواهد شد. به هر دست که عادت دارید یا ترجیح می دهید توجه کنید. بدن شما به هیچ وجه نباید تکان بخورد. هر چه بی حرکت تر باشید زودتر به خلسه می روید. حالا به دست راست خود فکر کنید. خیال کنید دست راست شما مانند یک بادکنک سبک است، سبک تر می شود. انگشتان مورمور می شوند، حرکت می کنند، می دانید که در روانشناسی اصل این است که "تصور" ایجاد حرکت می کند. شما هم بدون اینکه دست راست خود را حرکت دهید فقط تصور می کنید که دست راستتان حرکت می کند، سبک است، بالا می آید. به مرور خواهید دید که کم کم دست تان حرکت می کند و سبک شده و بالا می آید. ممکن است دست شما از آرنج خم شود و انگشتان به طرف سقف عمود بشوند و یا ممکن است دست شما از کتف بالا بیاید و ممکن است در جلسه اول یا دوم یا... حرکت نکند و یا حرکت جزیی کند و یا فقط احساس سبکی کنید. بعضی ها هم احساس می کنند که خیال می کنند دستشان بالا آمده، ولی وقتی چشمان خود را باز می کنید می بینید که دستتان حرکت نکرده ویا بر عکس بعضی ها تصور می کنند دستشان بالا نیامده است در حالی که دستشان کاملا بلند شده و بالا آمده است.
به هر حال اگر دست شما بالا آمد، باید بدانید که هیپنوتیزم شده اید، ولی هنوز در درجه اول هیپنوتیزم هستید، بعد تصور می کنید که دست شما سنگین است و به طرف زمین می افتد، کم کم دست شما به حالت اولیه در خواهد آمد، یعنی روی تخت یا ملافه یا زمین خواهد افتاد، و حالا بایستی از خودهیپنوتیزم بهره برداری و نتیجه گیری نمایید، یعنی به خود تلقین کنید.
9-      تلقین به خود برای عمیق تر شدن هیپنوتیزم:
بعد از هیپنوتیزم شدن این تلقینات را شروع می کنید: «من هر روز، هر لحظه و هر آن، از هر نظر و هر جهت بهتر و بهتر می شوم». جلسه آینده هیپنوتیزم من عمیق تر و سنگین تر خواهد شد. ده مرتبه این تلقین را انجام می دهید و سپس تلقین بیداری می نمایید.
10-   بیداری:
به خود تلقین کنید: «من حالا دارم کم کم به حالت عادی و طبیعی بر می گردم. قلبم منظم می زند. حالم کاملا خوب است. طبیعی، بانشاط و خوشحال هستم».
ممکن است تصور کنید که هیپنوتیزم نبوده اید و تلقین بیداری نکنید، در این صورت چند دقیقه بعد از بلند شدن دچار سردرد، خستگی، سردی یا گرمی یا عصبانیت خواهید شد و این مربوط به وضع بیدار شدن شما است. پس لازم است که حتما قبل از بلند شدن، این تلقینات بیداری را به خود بکنید. بعد انگشتان خود را حرکت دهید. نفس عمیق بکشید. پاهای خود را حرکت دهید. به راست و به چپ بغلطید و آرام برخیزید و بنشینید.

 منابع: کتاب های "روانشناسی هیپنوتیزم" و "خودهیپنوتیزم" اثر استاد کابوک(شعبان طاوسی)

خود هیپنوتیزم، استاد کابوک _ قسمت پنجم(آمادگی برای خودهیپنوتیزم)

روشی برای کسب سکوت درون
5-روش درازکش(حالت نعش) لسلی لوکرون:
این روش برای ایجاد آرامش و آسایش بدن کمک زیادی می کند. این روش همچنین به شما کمک می کند که بهتر بتوانید بر احساسات خود(عصبانیت، غم و اندوه، شهوات و...) غلبه کنید. انجام این تمرین چنان ارزشمند است که بایستی از کوچکترین فرصت در بین اوقات کار، مورد استفاده قرار گیرد.

1-      به پشت روی زمین بخوابید، پای راست خود را بلند کنید و آنقدر در هوا نگاه دارید تا خسته شده و یکمرتبه شل و آزاد و رها کنید و دیگر هیچ حرکتی نکنید.
2-      با پای چپ نیز همین عمل را انجام دهید و بعد هیچ حرکتی نکنید.
3-      دستهای خود را بالا بیاورید و انگشتان خود را آنقدر باز و بسته کنید که دستها به کلی خسته شود و آزاد و رها کنید تا به زمین بیفتد.
4-      حالاسر خود را بلند کنید و آنقدر از راست به چپ و از چپ به راست بچرخانید تا به کلی خسته شود مانند یک جسم بی جان رها کنید.
5-      حالا چشم های خود را ببندید و فکر خود را متوجه نوک انگشتان پای راست نمایید. احساس کنید که تمام عضلات انگشتان از هم باز می شوند. همینطور فکر خود را متوجه کف پا، عضلات ساق پا و ران ها بنمایید و تصور کنید که عضلات شل و وانهاده می شوند.
6-      همین عمل تفکری را با پای چپ ، دست راست، دست چپ و اعضای شکم و سینه، سر و صورت انجام دهید.
7-      عضلات صورت خود را شل و رها کنید و تصور کنید که پوست صورت و چروک ها از هم باز می شوند.
8-      حالا هیچ نقطه ای از بدن شما نباید کوچکترین حرکتی بنماید.
9-      این عمل را دو تا سه مرتبه تکرار کنید.
10-   چند دقیقه به همان حالت بی حرکت باقی بمانید. حالا سراسر بدن خود را شل و رها کرده اید. سعی کنید به هیچ چیز فکر نکنید و فقط به ضربان بدن و قلب خود گوش بدهید. در روزهای اول ممکن است که صدای قلب خود را نشنوید ولی به مرور خواهید شنید(به شرط اینکه در یک اتاق کاملا ساکت باشید).
11-   چند نفس عمیق بکشید و از جا برخیزید.

 منابع: کتاب های "روانشناسی هیپنوتیزم" و "خودهیپنوتیزم" اثر استاد کابوک(شعبان طاوسی)

۱۳۹۴ آذر ۱۰, سه‌شنبه

خود هیپنوتیزم، استاد کابوک _ قسمت چهارم(آمادگی برای خودهیپنوتیزم)

روشی برای کسب سکوت درون

3- وضع نشسته:
این حرکت برای تمرکز فکر است و اثری مانند نگاه کردن به نقطه سیاه دارد، ولی به علت وضع خاص نشستن، ایجاد تمرکز فکر را تسهیل می کند.

مطابق شکل و به روش زیر بنشینید.
1-      در حالت دو زانو بنشینید. بن انگشتان پا بر روی زمین و نشیمن روی پاشنه های پا قرار می گیرد.
2-      ستون فقرات کاملا کشیده و مستقیم باشد.
3-      انگشتان دو دست کشیده و کف دستها روی دو زانو قرار گیرد. دستها سیخ و کشیده باشد.
4-      سر کاملا بالا، زبان کاملا بیرون و دهان باز باشد.
5-      نگاه به نوک بینی دوخته می شود. هر قدر که می توانید در این حالت باقی بمانید.


4-حالت پادماسانا:


نشستن به حالت پادماسانا یکی از روش های موثر معالجه بسیاری از اختلالات فکری نظیر تشتت فکر، اضطراب، دلهره، وسواس، افسردگی، هیجانات و ناآرامی های روانی است. به این دلیل که وقتی جسم، یعنی ظرف، ساکن و آرام قرار گرفت، مظروف، یعنی روح، فکر و روان نیز ساکن و آرام خواهد شد.
روش استفاده از این دستور این است که پرتوخواه یا بیمار فکری، در هر روز حداقل دو و حداکثر چهار بار صبح، ظهر، عصر و شب، و هر بار 10 تا 20 دقیقه(و یا بیشتر) باید به این حالت بنشیند و بعد از 20 تا 40 روز نتیجه آن ظاهر خواهد شد. در این تمرین، مانند شکل، ستون فقرات کاملا صاف و کشیده بوده و دهان باز و زبان بیرون می باشد. سر کاملا بالا و نگاه به نوک بینی دوخته می شود.

 منابع: کتاب های "روانشناسی هیپنوتیزم" و "خودهیپنوتیزم" اثر استاد کابوک(شعبان طاوسی)

۱۳۹۴ آذر ۹, دوشنبه

خود هیپنوتیزم، استاد کابوک _ قسمت سوم(آمادگی برای خودهیپنوتیزم)

روشی برای کسب سکوت درون

2-پرانایاما(کنترل تنفسی):
پرانایاما یکی از روش های تنفسی در یوگا بوده و به معنای "علم کنترل تنفس" است. به لحاظ لغوی، "پرانا" به معنای تنفس و جذب نیروی خاص هوا و "یاما" به معنای توقف و سکون می باشد. یوگی ها اعتقاد دارند که در هوا ماده ای به نام پرانا قرار دارد که جوهر وجود و اساس زندگی است و این ماده وسیله ای است برای تعالی جسم و ذهن و روح. این نوع از تنفس در شخص ایجاد آرامش و خونسردی می نماید و شخص را قادر می سازد که بتواند بر خود، یعنی بر افکار، احساسات و عواطف خود تسلط داشته باشد.


تمرین پرانایامای راحت (سوخ پورواک):
1-      مطابق شکل، پای چپ در کشاله پای راست و پای راست در کشاله پای چپ، در این حالت کف پاها رو به آسمان است.
2-      سینه جلو، سر بالا، ستون فقرات کاملا کشیده و راست.
3-      چشم ها بسته و سوراخ سمت راست بینی را با انگشت اشاره دست راست ببندید.
4-      از سوراخ سمت چپ بینی به ترتیب زیر شروع به تنفس کنید:
الف- به مدت هشت شماره(ثانیه) هوا را به آرامی وارد ریه کنید به طوری که با اتمام شمارش، ریه کاملا پر شده باشد.
ب- در حین نفس کشیدن، جریان پرانا که نیرویی سازنده و شفادهنده است را مجسم کنید که همراه هوا وارد ریه و از آنجا وارد پای چپ تان می شود و وارد ریزترین سلول های انگشتان پای شما می شود و مانند توپی تمام فضای پای شما پر از هوای مخلوط با پرانا می شود.
ج- با انگشت شست و اشاره هر دو سوراخ بینی را بگیرید و هوا را به مدت 16 شماره(ثانیه) در پای چپ و ریه های خود حبس کنید و در این مدت تجسم کنید که پرانا مشغول سازندگی سلول های شما است.
د- حالا سوراخ چپ بینی را ببندید و هوا را به آرامی و در 8 شماره(ثانیه) از سوراخ سمت راست بینی به طور کامل خارج کنید. در همین حین تصور کنید که پرانا همراه هوا از بدن شما خارج می شود و ضعف و سستی و غم و بیماری و بدبختی را نیز به همراه خود می برد.
ه- به مدت 30 ثانیه استراحت نمایید.
و- عین همین اعمال بالا را یکمرتبه با پای راست و یک مرتبه با دست چپ و یکمرتبه با دست راست و یکمرتبه با شکم و تنه، و یکمرتبه با قلب و قفسه سینه، و یکمرتبه هم با سر انجام دهید که جمعا هفت مرتبه می شود. و در ضمن به یاد داشته باشید که دفعه اول که هوا را از سوراخ چپ بینی داخل نمودید، دفعه بعد از سوراخ راست بینی داخل نمایید و دفعه سوم مجددا از سوراخ چپ بینی و دفعه چهار از سوراخ راست بینی و... انجام دهید. در هر نوبت جای سوراخ بینی عوض شود.
نکته: نسبت دم(8) ،حبس تنفس(16) و بازدم(8) باید دقیقا رعایت گردد. بعد از مدتی می توانید این نسبت را به 10-20-10 افزایش دهید و بسته به قدرت تنفسی تان حتی می توانید این نسبت را به دلخواه بیشتر کنید. فقط نسبت 1-2-1 ( مدت زمان دم و بازدم باید برابر باشد و مدت زمان حبس تنفس هم باید دو برابر زمان آنها باشد)حتما باید رعایت گردد.

به طور کلی پرانایاما دارای چهار فایده است:
1-      ایجاد تمرکز*
2-      مصرف اکسیژن بیشتر
3-      اثر تلقینی
4-      ایجاد حالت ریلکس

 منابع: کتاب های "روانشناسی هیپنوتیزم" و "خودهیپنوتیزم" اثر استاد کابوک(شعبان طاوسی)

خود هیپنوتیزم، استاد کابوک _ قسمت دوم(آمادگی برای خودهیپنوتیزم)

روشی برای کسب سکوت درون


آمادگی برای خودهیپنوتیزم:
تمریناتی که در ادامه خواهد آمد آمادگی لازم را جهت هیپنوتیزم کردن دیگران و همچنین خودهیپنوتیزم فراهم می آورد. از آنجا که هیپنوتیزم کردن دیگران در حیطه کاری وبلاگ ما موضوعیت ندارد، فقط به روش های خودهیپنوتیزم خواهیم پرداخت. جهت آموزش هیپنوتیزم کردن دیگران می توانید به کتاب "روانشناسی هیپنوتیزم" اثر استاد کابوک(شعبان طاوسی) مراجعه فرمایید.

1-تقویت چشم:
الف_ هیپنوتیزم کنندگان اکثرا از چشمهای خود برای هیپنوتیزم کردن استفاده می کنند و دلیل آن این است که نگاه خیره و مستقیم ایجاد تمرکز و توجه می کند. برای تقویت چشم تمرین زیر را انجام دهید:

ابتدا دایره ای به شعاع 40 تا 50 سانتیمتر و با دو خط متقاطع که از مرکز می گذرد رسم کنید و آن را در ارتفاع یک و نیم متری از سطح زمین نصب کنید و بعد در فاصله یک و نیم متری آن روی صندلی بنشینید. در مرحله اول به مرکز دایره(محل تقاطع دو خط) نگاه کنید و سپس به مدت دو دقیقه نگاه خود را بر روی خط افقی، از چپ به راست و همچنین برعکس، حرکت دهید. بعد به مدت دو دقیقه نگاه خود را بر روی خط عمودی از بالا به پایین و برعکس حرکت دهید. به مدت یک دقیقه در جهت عقربه های ساعت نگاه خود را بر روی محیط دایره بچرخانید و سپس به مدت یک دقیقه نیز همین کار را در خلاف جهت عقربه های ساعت انجام دهید. در مرحله آخر، به مدت 3 تا 5 دقیقه نگاه خود را به مرکز دایره(محل تقاطع دو خط) بدوزید و بدون پلک زدن ثابت نگاه کنید. اگر چشمتان خسته شد و آب افتاد، یک پلک بزنید و مجددا نگاه کنید. سعی کنید هر روز یک تا دو دقیقه به زمان مرحله آخر بیافزایید. سعی کنید در هنگام نگاه کردن به چیزی فکر نکنید، هر چند که ممکن است تا چند هفته موفق به تمرکز فکرتان نشوید. نکته ضروری دیگر این است که هنگام تمرین باید بدنتان کاملا بدون حرکت باشد و به خارش پوست و یا نشستن حشرات موذی اهمیت ندهید و چنانچه مجبور به حرکت شدید، تمرین را دوباره شروع کنید.

ب_ یک هفته یا ده روز بعد می توانید بجای نگاه کردن به مرکز دایره(محل تقاطع دو خط)، به یک نقطه سیاه که به اندازه یک ماش یا عدس ریز که در مرکز یک دایره به قطر 8 تا 10 سانتیمتر رسم شده است، نگاه کنید.

ج_ پس از یک هفته یا ده روز دیگر می توانید یک نقطه سیاه روی چراغ خوابهای کوچک که به رنگ آبی یا سبز یا قرمز هستند بگذارید و اتاق را تاریک کنید و روی یک صندلی بنشینید و در فاصله یک یا دو متری به آن نقطه نگاه کنید.

د_ بعد از یک هفته یا ده روز دیگر می توانید بجای چراغ خواب، نقطه سیاهی روی آینه اتاقتان بگذارید و هنگام نگاه کردن طوری نقطه را با تصویر چهره خود در آینه تنظیم کنید که نقطه سیاه در انتهای بینی، بین دو ابرو قرار گیرد.
در نهایت این نقطه های سیاه هیچکدام فرقی با دیگری ندارند و فقط جهت تنوع و رفع خستگی محل آنها عوض می شود. آنچه که مهم است حرکت نکردن بدن و پلک نزدن و تمرکز فکر است که باعث تقویت روانی شما می شود.

منابع: کتاب های "روانشناسی هیپنوتیزم" و "خودهیپنوتیزم" اثر استاد کابوک(شعبان طاوسی)

۱۳۹۴ آذر ۷, شنبه

خود هیپنوتیزم، استاد کابوک _ قسمت اول(مقدمه)

روشی برای کسب سکوت درون

در این سری از مقالات قصد داریم که به چگونگی دستیابی به "سکوت درون" با استفاده از "خود هیپنوتیزم" با روش استاد کابوک( مرحوم شعبان طاوسی) بپردازیم. با این امید که فنون این استاد بزرگ برای خوانندگان گرامی نهایت استفاده و فایده را داشته باشد.

عده ای از دانشمندان علم هیپنوتیزم، هیپنوتیزم را یک نوع تمرکز فکر* می دانند. تمرکز فکر یعنی حالت شدید توجه و دقت، و منظور متخصصین هیپنوتیزم از تمرکز فکر این است که شخصی بر روی یک صندلی بنشیند، عضلات خود را شل کند، به اعضای بدنش کوچکترین حرکتی ندهد و چشمهایش را به چشم هیپنوتیزم کننده و یا به نقطه معینی خیره کند و به چیزی فکر نکند( روانشناسی هیپنوتیزم _ شعبان طاوسی(کابوک) ص 360). این عده استدلال می کنند که هنگام خودهیپنوتیزم کردن، ما فقط فکر خود را به یک نقطه متوجه می کنیم و در نتیجه خودبه خود هیپنوتیزم می شویم. در زمان قدیم، کودکان وقتی به پشت می خوابیدند و به ماه نگاه می کردند به خواب هیپنوتیزم، به مرحله لتارژی یا مرگ کاذب می رفتند و مادران تصور می کردند که کودکشان مرده است.
نظریه گرنی(Gurney): «گرنی معتقد است که متوجه و متمرکز نمودن فکر سوژه موجب می شود که فکر سوژه از سایر موضوعات دیگر جدا شود. زیرا شخص در حالت عادی بیداری دارای پراکندگی فکر است، یعنی افکارش متوجه بسیاری از احتیاجات و تمایلات و موضوعات روزانه می باشد. ولی هنگام هیپنوتیزم شدن، شعاع فکر از روی کلیه نیازمندی ها و ظواهر موجود بریده می شود و فقط یک اندیشه باقی می ماند و آن هم عبارت است از اندیشه ای که هیچ معنی و مفهومی ندارد، مثل نگاه کردن به شمع یا یک نقطه براق و به هیچ چیز فکر نکردن که دارای معنی و مفهومی نمی باشد. در این صورت سوژه استقلال فکری خود را از دست می دهد. یعنی مغزش از هرگونه فکری خالی می شود. در چنین وضعی هیپنوتیزور تلقین و فکر خود را وارد مغز خالی هیپنوتیزم شونده می نماید و چون مغز خالی است و افکار برتری در آن وجود ندارد، لذا تلقینات و افکار هیپنوتیزور را می پذیرد.»

منابع: کتاب های "روانشناسی هیپنوتیزم" و "خودهیپنوتیزم" اثر استاد کابوک(شعبان طاوسی)

ادامه دارد...